Organik üretim kurallarına uygun olarak üretilen ürünlerin, organik üretimde kullanılmasına izin verilmeyen ürün veya maddelerle bulaşmasını önlemek ve organik olmayan ürünlerle karışmasını önlemek için, üretim, hazırlama ve dağıtımın her aşamasında gerekli önlemlerin alınması ve ürünlerin bütünlüğünün korunması esastır.
Demeter Standardı, dünya çapında organik tarım için en katı standarttır. Standart, biyodinamik olarak yönetilen bir çiftliğin Demeter onayı alabilmesi için karşılaması gereken asgari gereklilikler üzerine bir anlaşmadır. Demeter çiftlikleri, organik denetime ek olarak, Standarda uygunluk açısından yıllık olarak denetlenir.
İsviçre dışındaki bir işletmenin Bio Suisse Standartları uyarınca sertifika alabilmesi için, 2018/848 sayılı AB Yönetmeliği veya eşdeğeri kapsamında geçerli bir sertifikaya sahip olması ve Bio Suisse Standartları’na uyması gerekir.
BIOSUISSE ORGANIC işletmesi olarak sertifikalandırılma başvurusu genellikle Bio Suisse lisanslı bir İsviçreli ithalatçı tarafından yapılır.
Naturland 1982 yılında kurulmuştur. Derneğin faaliyetleri Naturland e.V. tüzüğüne tabidir. Organik, sosyal ve adil: Sürdürülebilirliğin bu üç temel ilkesi, Naturland’ın bütünsel yaklaşımının temelini oluşturur ve ortaklarını organik pazardaki diğer birçok tedarikçiden ayırır.
Amerika Birleşik Devletleri’ne organik ürün satmayı planlayan müteşebbislerin, organik üretimlerini Birleşik Devletler Tarım Bakanlığı Ulusal Organik Programı-USDA NOP’a uygun olarak yürütmeleri gereklidir. Aşağıda USDA-NOP’a ait temel bilgileri bulabilirsiniz. Daha fazlasına, diğer Yönetmeliklerle de karşılaştırmalı olarak hazırlanmış içerik yazılarımızdan ulaşabilirsiniz.
(EC) 834/2007 sayılı Konsey Yönetmeliği’ni yürürlükten kaldıran, Organik üretim ve organik ürünlerin etiketlenmesi ile ilgili, (EU) 2018/848 sayılı 30 Mayıs 2018 tarihli Avrupa Parlamentosu ve Konsey Yönetmeliği, Avrupa Birliği Üye ülkelerinde 01 Ocak 2022 tarihinden itibaren, Türkiye’nin de içinde olduğu üçüncü ülkelerde ise 01 Ocak 2025 tarihinden itibaren yürürlükte olan temel organik tarım Yönetmeliğidir.
Daha iyi anlaşılmasını sağlamak amacıyla, Yönetmelik ve Standartlarda da tanım ve terim açıklamalarına genellikle ilk maddelerde yer verilir. Bu tanım ve terimler, ayrıca iş birliği içinde olunan kontrol ve sertifikasyon kuruluşu, ilgili resmî kurumlar, müteşebbisler ve müşteriler arasındaki iletişimin de daha sağlıklı yürümesine katkı sağlamaktadır.
Organik ürünlerin Türkiye yasalarına göre kontrol ve sertifikasyonunu sağlayan Yönetmelik; ‘18.08.2010 tarihli 27676 sayılı resmî gazetede yayınlı Organik Tarımın Esasları ve Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik’ ile ‘1/12/2004 tarihli ve 5262 sayılı Organik Tarım Kanunu’ dur.
Bir müteşebbisin organik üretim yapmaya karar vermesi ve yetkili bir kontrol ve sertifikasyon kuruluşuna başvuru yapması aşamasından itibaren, ürünlerin belgelendirilmesi aşamasına kadar pek çok süreç mevcuttur. Aşağıda, Yönetmelik bazında farklılıkları ile birlikte kontrol ve sertifikasyon süreçleri üzerine bilgiler özet olarak paylaşılmaktadır.
Organik üretim ve organik ürünlerin etiketlenmesi ile ilgili, 30 Mayıs 2018 tarihli (EU) 2018/848 sayılı Avrupa Parlamentosu ve Konsey Yönetmeliği, biyolojik çeşitliliğe ve doğal kaynaklara çok sayıda maddesinde, organik tarımın genel amaç ve prensiplerinin başında yer vermektedir.
