Yazar adı: Faruk Işıldak

Organik tarım, toprağa ve canlılara zarar vermeden, doğanın kendi döngüsünü koruyarak yapılan üretim modelidir. Kimyasal gübreler, sentetik ilaçlar ve yapay büyütücüler yerine doğal yöntemlerin kullanılması esas alınır. Amaç yalnızca sağlıklı ürün elde etmek değil; toprağın, suyun ve çevrenin uzun vadeli sürdürülebilirliğini sağlamaktır. Organik tarım, modern tarımın yarattığı yoğun kimyasal kullanımına bir alternatif olarak gelişmiş ve bugün dünyanın pek çok yerinde hem tüketici hem de üretici tarafından benimsenmiştir.

Organik tarımın düşünsel temelleri, 1924 yılında Rudolf Steiner tarafından Koberwitz (Kobierzyce)’de verilen “tarım” derslerinde atılmıştır. Bu eğitimlerde Steiner, çiftliğin dış girdilere bağımlı olmayan, kendi içinde çalışan bir canlı sistem olarak görülmesi gerektiğini; kozmik ritimler, toprağın canlılığı ve çiftlik ekolojisinin bütüncül işleyişinin önemini vurgulamıştır.